Πώς θα βοηθήσετε τα παιδιά να αντιμετωπίσουν έναν θάνατο;

Ποιος θα ήθελε να μιλήσει σε ένα παιδί για το θάνατο; Κανείς. Παρόλα ταύτα, μέχρι τα 18 του χρόνια, το παιδί θα έχει γνωρίσει περίπου 18.000 φορές είτε τον εικονικό θάνατο είτε τον πραγματικό, μας λένε τα στατιστικά στοιχεία. Μάλιστα, τα γεγονότα που ταλανίζουν την περιοχή μας το τελευταίο διάστημα συνηγορούν. Οπότε κάθε προσπάθειά μας να προστατέψουμε τα παιδιά από την αναφορά του θανάτου και του πένθους είναι μάταιη.

papageorgiou logoΓράφει η:
Παπαγεωργίου Γιώτα,
Ψυχολόγος Α.Π.Θ.

*

 

Τι καταλαβαίνουν τα παιδιά για το θάνατο; Εξαρτάται από τη νοητική και συναισθηματική ανάπτυξη τους, την προσωπικότητά τους, το περιβάλλον που ζουν και την ηλικία τους:

  • Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν κατανοούν την οριστικότητα του θανάτου.
  • Τα παιδιά σχολικής ηλικίας κατανοούν το θάνατο ως ένα μη αναστρέψιμο γεγονός, αλλά πιστεύουν ότι συμβαίνει μόνο σε άλλους.
  • Οι έφηβοι συνειδητοποιούν ότι όλοι οι άνθρωποι, όπως και οι ίδιοι, είναι θνητοί. Μεταφυσικές και συμβολικές ερμηνείες στο θάνατο.

Αλήθεια, εσείς πώς μάθατε για το θάνατο;

Γενικές οδηγίες για να βοηθήσετε τα παιδιά να κατανοήσουν το θάνατο:

  • Να έχετε επίγνωση των σκέψεων και των συναισθημάτων που έχουν τα παιδιά σας.
  • Αδράξτε κάθε κατάλληλη ευκαιρία να μιλήσετε για το θάνατο.
  • Να είστε υπομονετικοί.
  • Να είστε αντικειμενικοί.
  • Να δημιουργήσετε οικογενειακό πνεύμα.

Θρηνούν τα παιδιά; Ναι, με το δικό τους τρόπο, κατά διαστήματα, εκφράζονται κυρίως με έργα και σπανιότερα με λόγια και δυσκολεύονται να ζητήσουν στήριξη.

 

Γενικές οδηγίες για να βοηθήσετε τα παιδιά να ξεπεράσουν τη θλίψη τους:

  • Αφιερώστε τους το χρόνο σας.
  • Σταθείτε στο πλευρό τους.
  • Ενημερώστε τα έγκαιρα, αξιόπιστα, με απλά λόγια.
  • Διαβεβαιώστε τα ότι ούτε προκάλεσαν ούτε μπορούσαν να αποτρέψουν το θάνατο.
  • Αφήστε τους άλλους να βοηθήσουν.
  • Απαγκιστρωθείτε.
  • Δώστε τους ευκαιρίες για να εκφραστούν.
  • Ενισχύστε τη συμμετοχή τους στο οικογενειακό πένθος.
  • Φροντίστε να είναι απασχολημένα.
  • Διαβάστε μαζί κάποιο βιβλίο.
  • Να αντιλαμβάνεστε πότε χρειάζεται ψυχολογική βοήθεια.
  • Διευκολύνετέ τα να διατηρήσουν την ανάμνηση του προσώπου που πέθανε.
  • Προτού αποπειραθείτε να βοηθήσετε τα παιδιά σας, οφείλετε πρώτα να βοηθήσετε τον εαυτό σας.

Προτάσεις για τη μνημόνευση αγαπημένου προσώπου (δημόσια ή ιδιωτικά, απλά ή πλουσιοπάροχα, σύντομα ή εκτεταμένα):

  • Κορνιζάρετε φωτογραφίες.
  • Φτιάξτε ένα άλμπουμ.
  • Να επισκέπτεστε το μνήμα.
  • Γράψτε του κάποιο ποίημα.
  • Φυτέψτε ένα δέντρο.
  • Κάντε μια φιλανθρωπική δωρεά.
  • Μνημονεύστε τον στις διάφορες γιορτές.
  • Καθιερώστε κάποια ετήσια απονομή στη μνήμη του.

 Γενικές οδηγίες για να βοηθήσετε τα παιδιά να προχωρήσουν στη ζωή τους:

  • Να είστε στοργικοί αλλά σταθεροί.
  • Ενθαρρύνετε την αυτοεκτίμηση των παιδιών.
  • Δώστε τους κουράγιο και προσανατολισμό.
  • Δώστε τους επιλογές.
  • Μάθετε στα παιδιά πώς να επιλύουν τα προβλήματά τους.
  • Σταθείτε ο ένας πλάι στον άλλο.
  • Επιτρέψτε τους να είναι και πάλι ευτυχισμένα.

* Η Γιώτα Παπαγεωργίου είναι ψυχολόγος, συντονίστρια – εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων και σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2721022287. Mail:  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Premium Joomla Templates